'Je hebt een goed verstand en je lijkt me verder normaal. Hoe kun je dan geloven in een God?' Deze vraag werd me laatst gesteld aan de bar van de tenniskantine. Na het tennissen praten we elkaar traditiegetrouw bij, over de goede dingen van ons leven. En dan ineens komt die vraag. Hoe komt het dat geloven in het bestaan van God zo ingewikkeld kan lijken?
Geloven in een God lijkt een enorme stap. Je hebt een goede baan, een fijn huis, leuke vrienden. Daar heb je hard voor gewerkt, maar het is je gelukt. Je hebt hierin geen hulp van boven ervaren of iets wat daarop lijkt. Waarom zou je dan een God in je leven willen? Is je leven niet goed genoeg zo?
Vragen
Mijn tennisvriendin is atheïst. Zij stelt haar vragen, ik de mijne. 'Wat is jouw doel, je oorsprong en je droom?' 'Wat blijft er in je leven over, als alles wegvalt?' en natuurlijk 'Hoe kun jij eigenlijk leven zonder Jezus?' Dat zijn vragen waar wij, onder het genot van een drankje, een avondje met veel plezier over kunnen doorpraten.
In gesprek?
Ongetwijfeld heb jij ook je vragen. Ik kan ervoor kiezen om je een antwoord te geven op je vragen. Maar ik schat zo in, dat ik je daar niet heel blij mee ga maken. Lijkt het je leuk om er een goed gesprek aan te wagen? Kom dan eens langs op een Alpha-cursus. Daar krijg je de ruimte om samen met anderen te zoeken naar antwoorden. En wij streven ernaar om zo'n avond net zo leuk en ontspannen voor je te maken als een avondje aan de bar.
Ik zie je graag!
Erica