Ik ben christelijk opgevoed en met mijn man bezocht ik jarenlang de kerk. Toen mijn dochter ernstig ziek werd en dat bleef, was ik zó teleurgesteld in God dat ik besloot de kerk gedag te zeggen. Ook God zelf keerde ik mijn rug toe. Een vriendin nodigde me in 2010 uit voor de Alpha-cursus. Het leek me eerst helemaal niks, maar ik beloofde één keertje mee te gaan. De eerste avond werd ik gegrepen door een tekst uit de Bijbel. ‘Komt tot mij allen die vermoeid en belast zijt en ik zal u rust geven.’ (Mattheüs 11 : 28). Ik had zoveel moeite met die tekst! Rust van God? Ik voelde juist het tegenovergestelde. De hele week hield die tekst me bezig. Halverwege veranderde er ineens iets: ik begon een onverklaarbare rust te ervaren. Dat verraste me zo, het was voor mij een teken: deze Alpha-cursus is voor jou. Ongeduldig telde ik toen de dagen af voor de volgende cursusavond. Het bleek een goede keuze om te gaan: ik kreeg er elke keer zoveel kracht door dat ik maar door en door wilde gaan. Ik vond het dan ook erg jammer toen het einde van de cursus naderde. De Alpha-cursus was voor mij een nieuwe kennismaking met God. Ik ervaar meer liefde en rust. Wie twee jaar geleden tegen mij had gezegd 'jij gaat weer actief aan de slag met je geloof' had ik voor gek verklaard!